pulmonary embolism

شرح بيماري

آمبولي‌ ريه‌ وجود لخته‌ خون‌ يا چربي‌ (به‌ ندرت‌) در يكي‌ از شريان‌هايي‌ كه‌ به‌ بافت‌ ريه‌ها خونرساني‌ مي‌كنند. لخته‌ خون‌ در ابتدا در يكي‌ از وريدهاي‌ عمقي‌ اندام‌ تحتاني‌ يا لگن‌ شكل‌ مي‌گيرد. آمبولي‌ چربي‌ معمولاً از ناحيه‌ يك‌ شكستگي‌ استخواني‌ تشكيل‌ مي‌شود. لخته‌ خون‌ يا آمبولي‌ چربي‌ از طريق‌ جريان‌ خون‌ و با عبور از قلب‌ به‌ يكي‌ از شريان‌هاي‌ مشروب‌ كننده‌ بافت‌ ريه‌ راه‌ يافته‌ و در آنجا مستقر مي‌گردد. اين‌ پديده‌ سبب‌ انسداد شريان‌ مزبور و در نتيجه‌ كاهش‌ توانايي‌ تنفسي‌ و گاهي‌ تخريب‌ بافت‌ ريه‌ مي‌گردد. آمبولي‌ ريه‌ در همه‌ سنين‌ ممكن‌ است‌ رخ‌ دهد ولي‌ در بزرگسالان‌ شايع‌تر است‌.

علايم‌ شايع‌

كوتاهي‌ نفس‌ ناگهاني‌ غش‌ كردن‌ يا حالت‌ غش‌ پيدا كردن‌ درد قفسه‌ سينه‌ سرفه‌ (گاهي‌ همراه‌ با خلط‌ خوني‌) تندي‌ ضربان‌ قلب‌ تب‌ خفيف‌ قبل‌ از بروز علايم‌ فوق‌ معمولاً تورم‌ و درد اندام‌ تحتاني‌ وجود دارد.

علل‌

لخته‌ شدن‌ خون‌ در وريدهاي‌ عمقي‌. اين‌ حالت‌ هر زمان‌ كه‌ خون‌ در داخل‌ وريد تجمع‌ يافته‌ و به‌ خوبي‌ جريان‌ نداشته‌ باشد مي‌تواند ايجاد شود.

عوامل تشديد كننده بيماري

سن‌ بالاي‌ 60 سال‌ هرگونه‌ آسيب‌ يا بيماري‌ مستلزم‌ استراحت‌ طولاني‌ در بستر نشستن‌ در يك‌ وضعيت‌ ثابت‌ به‌ مدت‌ طولاني‌ مثلاً در طي‌ مسافرت‌ با هواپيما جراحي‌ اخير نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌ اختلالات‌ ريتم‌ قلب‌ پلي‌سيتمي‌؛ كم‌ خوني‌ هموليتيك‌ شكستگي‌ استخوان‌ چاقي‌؛ استعمال‌ دخانيات‌ بارداري‌ مصرف‌ قرص‌هاي‌ ضد بارداري‌ به‌ خصوص‌ در خانم‌هاي‌ سيگاري‌

پيشگيري‌

از استراحت‌ طولاني‌مدت‌ در بستر در طي‌ بيماري‌ خودداري‌ كنيد. در طي‌ دوره‌ نقاهت‌ از جوراب‌ كشي‌ استفاده‌ كنيد (چه‌ در هنگام‌ استراحت‌ در بستر و چه‌ در هنگام‌ برخاستن‌ از بستر) پس‌ از جراحي‌ هر چه‌ سريعتر حركت‌ اندام‌هاي‌ تحتاني‌ و راه‌ رفتن‌ را شروع‌ كنيد. خودداري‌ از استعمال‌ دخانيات‌، به‌ خصوص‌ در خانم‌هاي‌ 35 سال‌ به‌ بالا كه‌ قرص‌ ضد بارداري‌ مصرف‌ مي‌كنند. اجتناب‌ از جراحي‌هاي‌ غير ضروري‌. در اين‌ موارد از روش‌هاي‌ ديگري‌ غير از جراحي‌ استفاده‌ كنيد. در طي‌ سفر هر 2-1 ساعت‌ مدتي‌ ايستاده‌ و راه‌ برويد. مصرف‌ يك‌ قرص‌ آسپرين‌ در روز ممكن‌ است‌ نقش‌ پيشگيري‌ كننده‌ در اين‌ زمينه‌ داشته‌ باشد؛ در اين‌ باره‌ با پزشك‌ خود مشورت‌ كنيد.

عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً مراقبت‌هاي‌ ويژه‌ در عرض‌ 14-10 روز بهبود مي‌يابد.

عوارض‌ احتمالي‌

مرگ‌ سريع‌الوقوع‌ در اثر يك‌ لخته‌ بزرگ‌ كه‌ بيش‌ از 50% جريان‌ خون‌ ريه‌ها را مسدود كند. خونريزي‌ شديد داخل‌ ريه‌ دراثر لخته‌هاي‌ كوچكتر

درمان‌

اصول‌ كلي‌

بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ راديوگرافي‌ قفسه‌ سينه‌، اسكن‌ ريه‌، آنژيوگرافي‌ ريه‌، نوار قلب‌، سمع‌ قلب‌ و ريه‌، و آزمايش‌هاي‌ خون‌ جهت‌ اندازه‌گيري‌ عوامل‌ انعقادي‌ و زمان‌ پروترومبين‌ باشد. هدف‌ درماني‌ عبارتست‌از: حفظ‌ عملكرد قلب‌ و ريه‌ در حد قابل‌ قبول‌ (تا برطرف‌ شدن‌ لخته‌) و جلوگيري‌ از عود آمبولي‌ جراحي‌ ممكن‌ است‌ به‌ منظور بستن‌ وريد بزرگ‌ منتهي‌ به‌ قلب‌ و ريه‌ (وريد اجوف‌) يا قرار دادن‌ يك‌ صافي‌ در داخل‌ آن‌ براي‌ جلوگيري‌ از عبور لخته‌ها به‌ سمت‌ قلب‌ لازم‌ باشد (به‌ ندرت‌) استفاده‌ از جوراب‌كشي‌ يا پيچيدن‌ ساق‌ پا با باند كشي‌ از نشستن‌ به‌ حالتي‌ كه‌ ساق‌ها يا مچ‌ پاها را روي‌ يكديگر بيندازيد خودداري‌ كنيد. در هنگام‌ نشستن‌ طولاني‌ مدت‌ طوري‌ بنشينيد كه‌ پاها بالاتر از ران‌ها قرار گيرند. در هنگام‌ خوابيدن‌ پاها را بالاتر از سطح‌ بستر قرار دهيد.

داروها

داروهاي‌ ضد انعقاد در جهت‌ حل‌ كردن‌ لخته‌ و جلوگيري‌ از ايجاد دوباره‌ آن‌. سطح‌ داروهاي‌ ضد انعقاد بايد به‌ طور مرتب‌ اندازه‌گيري‌ شود تا اطمينان‌ حاصل‌ شود سطح‌ آنها در حد مطلوب‌ و بي‌خطر است‌. تجويز اكسيژن‌، در صورت‌ نياز آنتي‌بيوتيك‌ها، در موارد آمبولي‌ عفوني‌

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

تا هنگام‌ برطرف‌ شدن‌ علايم‌ التهابي‌ ناشي‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ در بستر استراحت‌ نماييد. در طي‌ استراحت‌ در بستر اندام‌هاي‌ تحتاني‌ را به‌ طور مكرر حركت‌ دهيد تا به‌ جريان‌ يافتن‌ خون‌ در آن‌ها كمك‌ شود.

رژيم‌ غذايي‌

رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟:

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ آمبولي‌ ريه‌ باشيد. اين‌ حالت‌ يك‌ اورژانس‌ است‌! بروز موارد زير در طي‌ درمان‌: ـ درد قفسه‌ سينه‌ ـ سرفه‌ همراه‌ خلط‌ خوني‌ ـ كوتاهي‌ نفس‌ ـ تشديد تورم‌ و درد ساق‌ پا http://www.irteb.com  : منبع

افسردگي چيست؟

افسردگي بيماري بسيار شايع عصر ماست. و در تمامي جهان روندي فزاينده دارد. اين در حالي است كه حدود نيمي از مبتلايان به افسردگي يا از بيماري خود بي خبرند يا بيماري آنها چيزي ديگر تشخيص داده شده است.

افسردگي يك بيماري اختصاصي نيست بلكه در تماما سنين و همه نژادها، هم در زنان و هم در مردان ظاهر مي شود. افسردگي بيماري ساده اي نيست بلكه انواع گوناگون دارد به طوري كه در بعضي افراد به صورت هايي ظاهر مي شود كه ما عموماً آنها را افسردگي نمي شناسيم. افسردگي پس از آنكه درمان شد غالباً باز مي گردد.

افسردگي مسائل گوناگوني به همراه دارد. غيراز مسائل پزشكي و اندوه كه بسيار شايع است، فرد مبتلا به افسردگي خود را در كارها مورد تبعيض و از نظر اجتماعي مطرود و حتي منفور خانواده خودش مي بيند. گاهي انزواي همراه افسردگي، بيماراني را كه وضعي درمان پذير دارند به دوري از مردم يا به سوي مرگ سوق مي دهد. درباره افسردگي خبرهاي خوشي نيز وجود دارد:بيشتر انواع افسردگي قابل درمان اند.

 Depression كه غالباً افسردگي باليني، اختلالات خلق و خوي يا اختلالات عاطفي ناميده مي شود، بيمار را دچار آشفتگي انديشه، آشفتگي عاطفي، تغيير رفتار و بيماري هاي جسماني مي كند.

افسردگي باليني، از ديدگاه عملكردهاي اجتماعي بيش از ديگر بيماري هاي مزمن، بيمار را ناتوان مي كند. افسردگي كبير بيش از بيماري هاي مزمن  ششي، التهاب مفصل و ديابت ، ناتوان كننده است. افسردگي يك نشانگان (Syndrom) يعني مجموعه اي از علامات مرضي(Symptoms) مختلف است.

املاك هاي تشخيص افسردگي عبارت اند از:

1- افسرده بودن خلق و خوي در بيشتر روزها، تقريباً هر روز.

2- كاهش آشكار علاقه يا ميل به هر نوع فعاليت در زندگي.

3- كاهش يا افزايش قابل توجه وزن بر اثر كاهش يا افزايش اشتهاي غذا خوردن.

4- بي خوابي يا پرخوابي در غالب شب ها.

5- افزايش يا كاهش اعمال رواني حركتي يا فعاليت هاي ذهني.

6- خستگي يا كاهش انرژي.

7- احساس بي ارزشي يا گناهكار بودن.

8- كاهش توان انديشيدن يا تمركز ذهن و تصميم گيري.

9- انديشيدن به مرگ ( نه ترسيدن از آن) و به خودكشي، بدون داشتن طرحي براي آن ، يا اقدام به خودكشي با طرحي از پيش ريخته.

داشتن حداقل پنج علامت ياد شده براي ابتلا به افسردگي كبير كافي است. ولي علامات مرضي يك و دو بايد جزء آن علامت باشند. افسردگي نمي تواند واكنش معمولي مرگ يك عزيز باشد. همه افراد مبتلا به افسردگي تمام علامات مرضي اين بيماري را ندارند و شدت علامات مرضي در افراد مختلف متفاوت است.

انواع افسردگي

نوع ديگري از افسردگي وجود دارد به نام "افسردگي غيرمعمول" كه بر خلاف اسمش شايع است. علامات مرضي آن عكس علامات مرضي افسردگي معمولي است كه مبتلايان كم مي خوابند و كم مي خورند. مبتلايان به افسردگي غير معمول زياد مي خوابند و زياد مي خورند و به سرعت اضافه وزن پيدا مي كنند. به قول يكي از متخصصان برجسته بيماري افسردگي ( دونالد كلاين)، افسردگي غير معمول، "مزمن" است نه" دوره اي" ؛ از بلوغ آغاز مي شود و بيماران نسبت به همه امور كم توجه اند.

نوع ديگرافسردگي، روان رنجوري است كه عموماً حدود دو سال طول مي كشد و علامات مرضي آن خفيف تر از افسردگي كبير است ولي همواره احساس ناراحتي مي كنند.

شيوع افسردگي در قرن بيستم به خصوص بعد از دو جنگ جهاني بيشتر شده است، علت آن را مصرف دارو و الكل، افزايش استرس و كاهش اشتغال گفته اند ؛ علت ديگر افزايش افسردگي تغييرات اساسي اجتماعي است. گروهي از روان شناسان بر اين باورند كه جامعه كنوني، كانوني ناسالم در درون افراد به وجود آورده و آنها را بيش از اندازه به رضايت خاطر و شكست هاي شخصي وابسته كرده است.

آنچه گفته شد جنبه نظري دارد ولي بعضي از پژوهشگران درباره جنبه علمي علت ها اظهار نظر كرده اند. بر اساس پژوهش هاي آنها، تلويزيون " منشاء عمده افسردگي است"Paul Kottl روان پزشك مركز پزشكي پنسيلوانيا كشف كرده است كه " ارتباط تنگانگي بين دسترسي مداوم كودكان به تلويزيون و افسردگي كبير در 24 سالگي وجود دارد."Kottl مي نويسد:

" اثرات اجتماعي برنامه هاي چند ساعته تلويزيوني، بايد از دلايل شروع زودرس افسردگي كبير در نوجوانان به حساب آيد، هزاران ساعت تماشاي تلويزيون، كودكان ما را در معرض خشونت هاي ابلهانه مكرر قرار مي دهد و آنها را هر چه بيشتر از تماس هاي اجتماعي با همسالان و خانواده دور مي كند."

افسردگي كبير بيشتر در دهه هاي سوم و چهارم زندگي ظاهر مي گردد و در غالب افراد بين شش ماه تا يك سال، حتي بدون درمان رفع مي شود ؛ ولي اگر درمان شود بعد از چند هفته از بين مي رود. بازگشت افسردگي در بيش از نيمي از افراد ظرف دو سال بعد از رويداد نخستين رخ مي دهد. خطر افسردگي با تعداد بازگشت ها افزايش مي يابد. بدين معني كه بعد از دو بازگشت، هفتاد در صد و بعد از سه بازگشت به نود درصد مي رسد.

عوامل زير خطر بازگشت افسردگي را افزايش مي دهند:

اگرنخستين افسردگي شديد باشد و دير به درمان اقدام شده باشد؛

اگر بيماري رواني ديگري نيز وجود داشته باشد؛

اگر فرد نسبت به استرس ها يا ديگر عوامل اجتماعي آسيب پذيرتر باشد.

اگر فرد از افسردگي قبلي كاملاً  بهبود نيافته باشد؛

اگر افسردگي در اواخر عمر رخ داده باشد.

“AIDS” stands for Acquired Immune Deficiency Syndrom

Acquired means you can get infected with it.

ImmuneDeficiency means a weekness in the body’s system that fight diseases.

Syndrom means a groupe of health problems that make up a disease.

AIDS is caused by a virus called “HIV” the human immunodeficiency virus. If you get infected with “HIV”, your body will try to fight the infection. It will make “antibodies” special molecules that are supposed to fight HIV. When you get a blood test for HIV the test looks for these “antibodies”. If you have them in your blood it means that you have HIV infection. 

People who have the HIV “antibodies” are called “Hiv-positive” Being  “ HIV- positive”, or having HIV disease, is not the same as having “AIDS”. Many people are HIV-positive but don’t get sick for many years. As HIV disease continues, it slowly wears down the immune system. Viruses parasities, fungi and bacteria that usually don’t cause any problems can make you very sick if your immune system is damaged. These are called “opportunistic infection”.

How do you get AIDS ?

You don’t actually “get” AIDS. You might infected with HIV, and later you might develop AIDS. You can get infected with HIV from anyone who’s infected, even if they don’t look sick and even if they haven’t tested HIV-positive yet. The blood, vaginal fluid, semen, and breast milk of people infected with HIV has enough of the virus in it to infected other people. Most people get the HIV virus by :

·                    Having sex with an infected person.

·                    Sharing a needle (shooting drugs) with someone who’s infected.

·                    Being born when their mother is infected, or drinking the breast milk of an infected woman.

There are no documented cases of HIV being transmitted by tears or saliva but it is possible to be infected with HIV through oral sex or in rare cases through deep kissing, especially if you have open sores in your mouth or bleeding gums. In the united states, there are 800,000 to 900,000 people who are HIV-positive. Over 300,000 people are living with AIDS. Each year there are about 40,000 new infections. In the mid-1999s, AIDS was a leading cause of “Death”. However, newer treatments have cut the AIDS death rate significantly.

What happens if I’m HIV-positive ?

You might not know if you get infected by HIV. Some people get (fever, headache, sore muscles and joints stomachache), swollen lymph glands, or a skin rash for one or two weeks. Most people think it’s flu. Some people have no symptoms.

The virus will multiply in your body before your immune system responds. During this time, you won’t test positive for HIV, but you can infect other people.  When your immune system responds, it start to make anti-bodies. When this happens you will test positive for HIV. After the first flu-like symptoms, some people with HIV stay healthy for ten years or longer. But during this time, HIV is damaging your immune system. One way to measure the damage to your immune system is to count your CD4+cells these cells, also called “T-helper” cells. are an important part of the immune system healthy people have be between 500 and 1,500 CD4+cells in a milliliter of blood .Without treatment, your CD4+cells count will most likely go down . you might start having signs of HIV disease like fevers, night sweats, diarrhea, or swollen lymph nodes .

If you have HIV these problems will last more than a few days, and probably continue for several weeks .

How do I know if I have AIDS ?

HIV disease becomes AIDS when your immune system is so damaged that you have less than 200 CD4+cells or you get an opportunistic infection . AIDS related disease also include serious weight loss, brain tumors, and other health problems . without treatment, these opportunistic infection can kill you . AIDS is different in every infected person . some people die soon after getting infected while others live fairly normal lives of many years, even after they “officially” have AIDS. A few HIV-positive people stay healthy for many years even without taking anti-HIV medications .

Is there a cure for AIDS ?

There is no cure for AIDS. There are drugs that can slow down the HIV virus and slow down the damage to your immune system . but there is no way to get all HIV out of your body. There are other drugs that you can to prevent or to treat opportunistic infections(Ols). In most caces, these drugs work very well . the newer, strong anti-HIV drugs have also helpd reduce the rates of most Ols . a few Ols, however, are still very difficult to treat.

HIV in women:

A stereotype exists in the united states that AIDS is a gay disease. Although AIDS was first documented among homosexual men is this according to the U.S. center for disease control(CDC), the total AIDS cases attributable to women in the U.S has increased from %7 in 1985 to %20 in 1996. Today, CDC reports that over 40,000 new HIV infections occur in the U.S each year and about %30 are women .

AIDS stereotypes can prevent women and their healthcare providers, from seeing themselves at risk for HIV infection . other HIV stereotypes include the female prostitute and the injection drug user. However, the CDC estimates that approximatly %75 of new infections among women were through heterosexual sex . and %25 were through injection drugs use. Worldwide, the CDC reports that as of December 2000, 16.4 million women were living with HIV/AIDS . according for %47 of the 34.7 million adults living with HIV/AIDS, and that over %30 of adult HIV infections are due to heterosexual transmission . AIDS is not a gay or straight or a male or female disease. AIDS is a human disease HIV/AIDS is now the third leading cause of death among women ages 25 to 44 and the leading cause of death African American women in this age group.

Why are women, especially African American women, not accessing care and treatment as readily as men ?   

The reasons are multiple and complex women have families and life difficulties that they often put before their own healthcare. They may be isolated geographically and culturally and may fear rejection by family, church or community. there is often distrust of the healthcare system, especially among minority women . because of a history in this country of abuses of people of color in research . since it is more difficult to get women involved in necessary research, we don’t know a great deal about the differences in treating men versus women as far as medication doses or side effects .

We know that menstrual disorders, such as amenorrhea(lack of menstruation), and hypermenorrhea(excess menstruation) are frequently reported by HIV-positive women . Menstrual disorders in women with HIV infection may be related to a combination of factors such as chronic disease, weight loss, contraception agents used to stimulate appetite, or substance abuse .

Women with HIV may need extra assistance to over come the multiple barriers to accessing healthcare and treatment . women often need intensive case management, peer advocary, mental health and chemical dependency services, help with childcare and transportation, and specialized prenatal care, as well as , easier access to treatment and clinical trials . All of these measures can have an impact on transmission, death rates, and more effective treatment for women with HIV/AIDS .